Vorige week bracht ik samen met mijn lieftallige en vooral geduldige echtgenote een dagje door in Amsterdam, aangezien je dan pas ziet hoe Nederland met zijn toeristen omgaat leek het mij leuk om een aantal van die opvallende zaken te vermelden, misschien dat de toeristische sector en vooral Horeca ondernemend Nederland er wat van opsteekt. (al betwijfel ik dat ten zeerste)
Amsterdam 28 juli 2009, een parkeerplek zoeken, de stad vermijden om te parkeren is een pre, de hhoogste tarieven ter wereld en een belachelijke infrastructuur met als doel autootje pesten. Sinds enige jaren zijn er rondom Amsterdam diverse transferia aangelegd, hier betaal je € 6,- voor een hele dag parkeren en krijg je een kaartje voor 2 personen met het openbaar vervoer. onze eerste optie was het transferium bij de zeeburgertunnel. Helaas de bleek helemaal vol te staan, dit wordt echter pas aangegeven bij de slagboom van het parkeer terrein. voor ons ondertussen een 10 tal Italiaanse toeristen, die er niks van snapte en een parkeerbeheerder die alleen maar in zijn boek geïnteresseerd was. Verder geen verwijzing naar de overige Transferia.


Na wat gehannes, omgedraaid, en richting het transferium onder de Amsterdam Arena gereden, gelukkig plek genoeg maar het belachelijk domme Amsterdamse principe door je auto te parkeren en bij een bouwcontainer het parkeerkaartje te laten stempelen en 2 tramkaartjes tem ogen ontvangen is echt bedacht door een ambtenaar op werkverschavingszaken. voor ons een rij met meer dan 40 wachtenden, waarbij de Scandinavische talen overal boven uit kwamen. Na ongeveer 15 minuten mocht ik mijn kaartje dan eindelijk omwisselen. Opvallend de parkeerman in de bouwkeet sprak geen woord over de grens, en probeer dan maar eens aan een Noor uit te leggen waar het metro station is.
Op naar de Metro bij het nieuwe station Arena, een prachtig station, maar het lijjkt fort knox wel met al die poortjes voor de nieuw in te voeren OV-Chipkaart. Na enkele minuten reed een bomvolle metro het station binnen. temperatuur in de metro ongeveer 30 graden, de fijne lucht van zweet, urine en geestverruimende middelen en toezichthouders die geen meter opzij gaan als iemand wil uitstappen. Welkom in Amsterdam om het zo maar te zeggen.
Na aankomst in het centrum besloten we de Amsterdam Dungeon te bezoeken, na wat goede ervaringen te hebben gehoord van vrienden. na het aftikken van € 21,- per persoon, werden we losgelaten in het Dungeon verhaal. Ik geef toe het is zeker de moeite waard. Minpuntje onze groep bestond uit ongeveer 20 zeer prettige en beleefde Duitsers maar de show werd voornamelijk in het Nederlands en engels gegeven. Laat dat nu net de taal zijn die veel Duitsers niet echt machtig zijn. Na anderhalf uur krijsen en schreeuwen, dwalen door een spiegeldolhof en een korte rit in het donker over een rollercoaster zijn we ontsnapt uit de kelders van Amsterdam.
na alle spanning en sensatie toch wel dorstig geworden, en op naar een kop koffie, op de dam naast de Bijenkorf vonden we een terrasje met een vrije plek. we bestelde beiden een Cappuccino. Deze werd vrij snel gebracht. maar wel meteen even afrekenen… voor een automaten bak lauwe slappe koffie met melkschuim mochten we € 3,80 per persoon aftikken… Dat is nog steeds 8 gulden voor een bak koffie… Dan mag je wel aan de Dam zitten maar dit is echt buitensporig! Opvallend genoeg stonden de prijzen van de drank niet op de menukaart vermeld.
Bij het afrekenen bleef de ober net zo langs wachten op een fooi, welke in mijn ogen bij deze prijzen inclusief is. Misschien ben ik een zeikerd maar Amsterdam… zo ga je niet om met je gasten!
bij aankomst in het transferium mag je wederom in de lange rij gaan staan om af te rekenen, weer 30 wachtenden waarbij het meest achterlijke het betalen is. Zodra je contact wil betalen wordt je namelijk doorverwezen naar een betaal automaat en ja, daar mag je weer achteraan sluiten. Amsterdam.. neem een voorbeeld aan het transferium in Utrecht. Scheelt een hoop ergernis.
Het wordt tijd dat burgemeester Cohen eens een thee gaat drinken met de verantwoordelijke van toerisme in streden zoals Wenen en Keulen.. en aangezien het toch declarabel is kan hij ook wel eens een kijkje nemen in Sydney.