Auto huren? Dat voelt vaak minder transparant dan je zou willen. En nu komt er nog een extra factor bij: kunstmatige intelligentie die elke kras of deuk vastlegt. Wordt dit eerlijker voor de huurder, of juist het volgende middel om meer te innen?
De huurauto en het nieuwe wapen van de verhuurder
Een auto huren voor je vakantie kan voelen als een bevrijding: vrijheid, mobiliteit en de mogelijkheid om meer van je bestemming te zien. Maar wie vaker huurt, weet dat de terugkeer van de auto vaak spannender is dan de eerste rit. Het moment van inleveren is beladen met onzekerheid. Is dat krasje op de bumper je eigen schuld? Was dat kleine putje er al? In de al verre van transparante markt van autoverhuur is nu een nieuw wapen bijgekomen: de kunstmatige intelligentie-scanner.
Hoe werkt zo’n scanner eigenlijk?
Aan de ingang van bepaalde parkeergarages rijden huurauto’s tegenwoordig door een poort met meerdere camera’s. Binnen enkele seconden wordt de auto gefotografeerd, van alle kanten bekeken en vergeleken met een enorme database vol bekende schades. Mogelijke nieuwe krassen, dellen of velgbeschadigingen worden automatisch gemarkeerd en doorgestuurd naar een medewerker. Het klinkt bijna waterdicht: technologie die objectief en snel bepaalt of er schade is ontstaan.
Maar er zitten haken en ogen aan. Niet alles wordt vastgelegd, denk aan schades onder de auto, aan het interieur of aan de voorruit. Bovendien bepaalt de kwaliteit van de database wat er wel en niet herkend wordt. Een zeldzame schade wordt misschien niet eens gespot.
Een transparantere markt, of juist nog meer wantrouwen?
Op papier zou deze techniek voor eerlijkheid moeten zorgen. Geen eindeloze discussies meer tussen klant en medewerker, geen “dat krasje zat er al” versus “nee hoor, dit is nieuw”. Toch kun je je afvragen of de huurder hier daadwerkelijk van profiteert. Want als élk, krasje direct wordt geregistreerd, is de kans groot dat de rekening ook sneller bij de klant belandt.
Dat sluit aan bij eerdere ervaringen die wij op Paginablog deelden, zoals in dit artikel: Hoe ik bijna € 1700 moest betalen voor een bumper vol oude schades. Het illustreert hoe ondoorzichtig de autoverhuurbranche vaak is, en hoe makkelijk kosten kunnen oplopen.
De toekomst van schadecontrole
Het is goed denkbaar dat steeds meer verhuurbedrijven overstappen op dit systeem. Voor hen is het efficiënt: minder personeel nodig, minder fouten, sneller verwerken van honderden auto’s per dag. Voor huurders is het vooral spannend: je hebt geen idee welke details de camera’s registreren en hoe streng daar vervolgens mee wordt omgegaan.
Het risico is dat de technologie niet in de eerste plaats wordt ingezet om eerlijker te zijn, maar om de inkomstenstroom uit schadeclaims verder te vergroten. Pas als verhuurbedrijven bereid zijn om openheid te geven – hoe werkt de scanner precies, welke rechten heeft de huurder bij een betwiste schade – kan dit vertrouwen winnen.
Geheimen van de autoverhuurders onthuld
Wat veel huurders niet weten: kleine schades aan huurauto’s worden vaak helemaal niet gerepareerd. Een gemiddelde huurauto blijft maar een jaar in de vloot, daarna gaat hij de handel in. Via een kennis in de branche hoorden we dat er elk jaar aan het einde van de zomermaanden tussen de 500 en 700 huurauto’s die eerst in de Spaanse zon reden, op transport gaan naar Nederland.
Daar worden ze cosmetisch opgeknapt, krijgen een kleine onderhoudsbeurs en vervolgens voor een scherpe prijs verkocht (die altijd nog vele malen hoger ligt dan de prijs die de verhuurder heeft betaald voor de auto), en dat levert de verhuurders nog altijd flink wat op. Het zijn vaak auto’s met een lage kilometerstand, maar de verhuurbedrijven zelf hebben weinig trek in de oplopende onderhoudskosten van hun wagenpark.
Bovendien is er in de winter weinig vraag naar huurauto’s en een huurauto die stilstaat kost alleen maar geld.
Dan komt er nog iets bij: tien kleine schades die worden afgerekend voor bedragen tussen de 500 en 1000 euro dekken tegenwoordig al een aanzienlijk deel van de afschrijving van zo’n huurauto. Sterker nog, het lijkt er soms op dat dit extra inkomsten zijn waar de verhuurbedrijven bewust op rekenen.
Deze bedragen worden bovendien vaak door rechtsbijstandverzekeringen gedekt en direct betaald, omdat procederen voor zulke relatief kleine claims erg kostbaar is. Reken maar uit een uurtje van een advocaat kost vaak al 400 euro, en dan heeft hij nog geen brief geschreven. Hier spelen de autoverhuurders handig op in.
Een open vraag
De grote vraag is dus: wordt de inzet van kunstmatige intelligentie een stap richting een transparanter en eerlijker verhuurproces? Of is het simpelweg het volgende hoofdstuk in een branche die toch al bekendstaat om haar gebrek aan duidelijkheid?
Het antwoord laat zich voorlopig raden. Maar één ding is zeker: wie een auto huurt, doet er goed aan met nog meer oplettendheid de sleutels in te leveren.
Jouw ervaring telt
Heb jij zelf wel eens problemen gehad met verborgen of onterechte schadeclaims bij een huurauto? Of denk je dat technologie zoals een scanner dit juist eerlijker gaat maken? Deel je ervaringen hieronder, misschien herkennen andere lezers zich in jouw verhaal.
