Wie regelmatig op vakantie gaat naar bestemmingen zoals de Canarische Eilanden, Griekenland of Mexico zal ongetwijfeld weleens in aanraking geweest zijn met verkopers van timesharing contracten. Over het systeem van gedeelde eigenaarschap zijn de meningen verdeeld, ik vind het persoonlijk niks vanwege uiteenlopende redenen. Wat echter zeer naar is, is de manier waarop de contracten aan de man gebracht worden en de juridische voorwaarden waar men voor jaren aan vast zit.
Eén van de mensen die zich gedupeerd voelt door het timeshare concept Palm Oasis op Gran Canaria is een site gestart om informatie te delen met lotgenoten: http://palmoasistimeshare.wordpress.com


Problemen die aangekaard worden gaan vooral over de juridische onduidelijkheden en bepalingen. Hoe zit het met de looptijd, met overdraagbaarheid, waarvan ben je nu eigenlijk eigenaar en meer van dit soort vraagstukken komen aan bod.
Jammer dat dit soort sites nodig is. De verkooptechniek van timeshare contracten is naar mijn mening laag bij de grond en bijna op het criminele af. Onwetende toeristen die helemaal in de vakantiestemming zitten worden door op diverse manieren naar een voorlichtingsbijeenkomst gelokt. Vaak onder het mom van een gratis vakantie of overnachting en bij het woordje “gratis” zijn mensen al snel geïnteresseerd. Om het nog mooier in te pakken “winnen” de prospects vaak een gratis vakantie via kraslootjes waarbij de kans op prijs maar liefst 100% is.
Eenmaal aanwezig bij de presentatie of rondleiding worden de toeristen helemaal gek gemaakt met het geweldige systeem van timesharing en de lage kosten om een stukje vakantiewoning te “bezitten”. De sluwe en zeer getrainde verkopers weten daarna regelmatig mensen in hun impulsiviteit contracten te laten tekenen die tienduizenden euro’s kosten (totale contractduur) en waar men achetraf niet zelden spijt van heeft. Helemaal als ze dan beseffen wat ze werkelijk ondertekend hebben en wat de gevolgen van hun krabbel is.
Hierdoor ontstaan sites zoals http://palmoasistimeshare.wordpress.com, omdat achteraf blijkt dat de droom die gepresenteerd is meer op een nachtmerrie lijkt waar men jarenlang aan vast zit.